Fruit

Deze natuur overwinnen – kan dat wel?

back to home pdf share

Zoals u weet is alles in deze natuur vergankelijk; ja, zelfs het hele zichtbare universum blijkt uiteindelijk vergankelijk. Alles wat ooit is ontstaan, vergaat ook weer; alles wat geboren is, moet ook weer sterven. Voor iedere mens is het dus een aspect waar je niet omheen kunt. Je zou denken dat acceptatie van zo’n onomstotelijk gegeven dan de meest voor de hand liggende houding moet zijn, maar dat is bij lange na niet zo.

 

De algemene tendens is eerder dat wat ons ongunstig lijkt zo veel mogelijk te vermijden, verminderen of uit te stellen. Hygiëne kan bijvoorbeeld kindersterfte bij de geboorte of op jonge leeftijd sterk verminderen of de overdracht van ziekteverwekkers beperken. Dat er zoiets als microbiologisch leven bestaat dat bij ons ziektes schijnt te kunnen veroorzaken, lijkt ons tegenwoordig niets bijzonders, maar het is een nog vrij jonge ontdekking, eerst als hypothese naar voren gebracht door Louis Pasteur, een Franse scheikundige die leefde van 1822 tot 1895. Niet alleen eerste vaccins, maar ook eerste methoden van sterilisatie van medische instrumenten en wondverbanden maken deel uit van zijn levenswerk.

Een andere ontdekking, die veel jonger is, gaat over het ‘verjongen’ van cellen. Uit onderzoek met muizen is gebleken dat een stof die afgekort NMN heet, celregeneratie bevordert en je zou het effect kunnen omschrijven als verjongend [1]. Sindsdien is de productie en de verkoop van het stofje explosief toegenomen, ook omdat het geen medicijn is maar zo in de natuur voorkomt en geen bijwerkingen lijkt te hebben.

Een andere stof die kortgeleden in het nieuws kwam is resveratrol, een stof die uit druiven gewonnen kan worden en die – om het maar sterk vereenvoudigd te beschrijven – het samenklonteren van bacteriën en virussen kan verminderen, waardoor deze zich minder goed vermenigvuldigen en dus minder schade aanrichten en gemakkelijker door ons immuunsysteem bestreden kunnen worden. Ook coronapatiënten zullen hier baat bij kunnen hebben, zo kwam door wetenschappelijk onderzoek naar voren. Maar dit onderzoek heeft zich tot nu toe alleen bij proefdieren bewezen en onderzoek op mensen staat nog op de agenda. Er zijn nog meer positieve gezondheidseffecten van resveratrol [2] en wie over dergelijke ontdekkingen leest, kan gemakkelijk op het idee komen dat we straks van veelsoortige gezondheidsproblemen af zullen kunnen komen.

De beroemdste stoffen zijn natuurlijk de antibiotica, waarvan heel lang gedacht werd dat deze een geneesmiddel tegen alle mogelijke bacteriële ziekten zijn, tot duidelijk werd dat deze ziekteverwekkers met de tijd immuniteit ontwikkelen voor antibiotica. Dit is dan een vorm van immuniteit die men in de medische wereld liever niet had gezien, terwijl het natuurlijk logisch is dat als wij mensen immuniteit tegen iets op kunnen bouwen, andere levende wezens dit wellicht ook voor elkaar kunnen krijgen.

Ziekte of dood zo veel mogelijk uitstellen of vermijden is duidelijk de meest voorkomende reactie op onze eigen vergankelijkheid. Maar kunnen wij op die manier – als we dan al niet de dood kunnen overwinnen – ten minste een blijvend resultaat verwezenlijken? Dit is wel een claim die vele medische wetenschappers graag willen maken en tot voor kort leek er niet al te veel tegen in te brengen; op z’n minst is toch te zien dat door sterk verbeterde hygiëne en inentingen veel sterftegevallen en ziektes nog maar nauwelijks voorkomen? Dus deze natuur gedeeltelijk overwinnen – dat kan misschien?

De meeste kritiek op het indammen van allerlei natuurlijke bacteriën en virussen is afkomstig van groepen die je misschien het best kan omschrijven als ‘alternatieve stromingen’, en dan in de betekenis dat deze groeperingen niet vanuit een alom geaccepteerde wetenschappelijke hoek redeneren. Argumenten zijn onder meer dat de natuur zoals die oorspronkelijk in elkaar zit gewoon goed werkt, en door miljoenen jaren van ontwikkeling uiteindelijk toch al de beste balans tussen leven en sterven bereikt heeft.

Spirituele vragen spelen hier een rol, zoals de vraag of het wel de zaak van de mens moet zijn iets wat of door natuurlijke krachten of door hogere scheppende wezens geschapen is, te veranderen of te manipuleren? Maar sinds enkele jaren is er ook onderzoek binnen de wetenschap waardoor de grenzen van het maakbare zichtbaarder worden. Wie op het internet zoekt naar ‘The Microbiota Vault-Initiative’ komt uit bij onderzoeken die uitwijzen dat alle leven op aarde het best en meest stabiel kan bestaan binnen een eigen specifieke microbiota, dus een microbiologische omgeving. Dat kan dan buiten ons zijn in de natuur of binnen ons, bij voorbeeld in onze darmen. Onderzoeken hebben uitgewezen dat het hier om een optimale samenwerking gaat van ongelofelijk veel bacteriën en virussen en vele andere kleinschalige organismen met grotere levensvormen zoals planten, dieren en mensen. En hoewel goede hygiëne belangrijk is, heeft het gebruik van antibacteriële en schoonmaakmiddelen toch ook weer een negatieve impact op allerlei microbiota.

Verder is al onomstotelijk vastgesteld dat in geciviliseerde omgevingen zoals steden de originele veelheid en balans van allerlei micro-organismen afneemt en dit heeft dan een negatieve uitwerking op ons immuunsysteem. Een dergelijk systeem van micro-organismen leeft ook in onze darmen, het microbioom genoemd. Bewerkt voedsel en de zo typerende overmaat aan suikers en koolhydraatrijk eten in veel rijke landen, maken dat het microbioom in onze darmen wezenlijk verandert en minder divers is geworden.

Om op den duur te voorkomen dat er alleen nog maar mensen met incomplete microbiomen in hun lichaam zijn en de immuunsystemen niet meer goed werken, is het voorheen genoemde project van start gegaan om bij nog meer oorspronkelijk levende volkeren complete microbiomen te verzamelen en deze in een gigantisch ondergrondse ‘koelkast’ in een land met een heel koud klimaat op te slaan.

Later moeten deze dan gebruikt worden om mensen die met een al te zwak microbioom ter wereld komen, te helpen door de completere versies uit de vriezer toe te dienen. En dat is kort samengevat ‘The Microbiota Vault-Initiative’.

Welke kant moet de wetenschap dus op? Verder steriliseren, desinfecteren of juist zo snel mogelijk oorspronkelijke systemen van microbiota en het microbioom herstellen? We willen hier geen oordeel wagen en ook niet cynisch doen over deze gegevens. Uiteindelijk zul je bij iedere verandering van onze natuurlijke omgeving altijd op grenzen stoten – door onwenselijke effecten te ontdekken die ons als mensen juist weer de tegenovergestelde kant op sturen van wat we van plan waren te ‘optimaliseren’. Het is de wet van deze natuur, van de dialectiek, van een wereld van tegenpolen die elkaar in evenwicht houden. We hoeven het ook niet zo wetenschappelijk te bekijken om het principe in werking voor ogen te kunnen zien: als alle mensen zeer lang leven, veroudert de bevolking en blijft verjonging achter. We kunnen hier heel lang aan draaien om het effect voor ons uit te schuiven maar uiteindelijk gebeurt het toch. We kunnen alles om ons heen supergaaf steriliseren maar op de lange termijn kan dit ook leiden tot een toename van te sterke reacties van het immuunsysteem van kinderen op de gewoonste stoffen in hun omgeving of eten.

Deze natuur overwinnen of ten minste extreem lang en gezond leven zonder merkwaardige ongewenste effecten, dat gaan we niet halen – op geen enkele manier.

Hoe kan de dialectiek in deze natuur dan wel overwonnen worden? Wat is onsterfelijkheid of eeuwigheid? Waarom hebben we deze ideeën eigenlijk, als het toch helemaal niet mogelijk is om het te bewerkstelligen?

Het idee van eeuwigheid en onsterfelijkheid komt duidelijk vanuit het innerlijk van de mens voort. Of het nu de eerste was met het idee of dat het vragen zijn die iedere mens van binnenuit heeft, kort of lang erover nagedacht: het kan alleen van binnen ons komen als vraag of idee. Als we nu helemaal driedimensionale natuurlijke wezens waren, zou dat dan mogelijk zijn? Als we het aan elkaar overleveren als religieuze ideeën, hoe kan het dan zijn dat ook veelal heel jonge kinderen hiernaar vragen, ook al groeien zij helemaal niet op in een religieus gezin en zijn zij nog te jong om er op school les over gehad te hebben? Een ding is vrij zeker… er is bijna geen mens op de wereld waar je er niet mee over zou kunnen praten.

Nemen we voor een moment aan dat er in ons een beginsel is waar dit soort gedachten uit voortkomen, en dat het beginsel misschien niet uit deze natuur stamt, maar een soort principe is dat ook leven heeft en dat wij – hierdoor aangewakkerd – vragen hebben over onsterfelijkheid of eeuwigheid.

Rozenkruisers noemen dit het geestvonkatoom of ‘het laatste overblijfsel in ons hart van een eeuwige ziel’. Er wordt gesproken van een oerherinnering die in mensen wakker kan worden, een herinnering die op een gegeven moment door kan dringen tot ons bewustzijn. Deze natuur overwinnen zou dan een mogelijkheid worden – als wij mensen geleidelijk leren naar dit oeroude levende punt te luisteren. Een bewustzijnsweg, een inspiratie vanbinnen, maar dan voortschrijdend door middel van een soort van ‘openbaringen’, in kleine stappen. Op een weg van bewustwording gaat het om inzicht en wordt onze neiging om aanpassingen buiten onszelf als oplossing te zien gerelativeerd. Het gaat er dan om ons bewustzijn en onze gezondheid in te balans houden, om ons leven als persoon op deze planeet en ons leven als bewustwordend mens met een zielebewustzijn zo goed mogelijk te leven.

De vraag wat het waarheidsgehalte of de betekenis van de aspecten van het leven is, wordt dan belangrijker – en gek genoeg: als we wat meer investeren in goed onderzoeken wat misschien waar is, maken we ook een betere kans om ons lichaam en ons leven samen een zo goed mogelijke balans te geven. Meer in balans en met inzichten die op basis van onze ziel en de geestelijke kern vergaard zijn, maken zeker dieper inzicht mogelijk, of dat nu is in de vraag hoe ‘deze natuur overwinnen’ in elkaar steekt, of iets anders.


Bronnen:

[1] Mills KF, Yoshida S, Stein LR, et al. Long-Term Administration of Nicotinamide Mononucleotide Mitigates Age-Associated Physiological Decline in Mice. Cell Metab. 2016 13 dec.

[2] Resveratrol 

back to home pdf share